Mijn eerste potje draaide ik toen ik acht jaar was. Die ervaring is me altijd bijgebleven — het potje heb ik nog steeds.

Tijdens mijn zwangerschap keerde de drang om met klei te werken terug, en in 2010 begon ik opnieuw te draaien in de Abdij van Tongerlo. Niet veel later, in 2013, startte ik aan de Academie van Heist-op-den-Berg, waar keramiek voor mij een veel bredere en diepere betekenis kreeg.

Ik ontwikkelde er een liefde voor duimpotjes en organische vormen, en ontdekte later ook porselein — een materiaal dat tegelijk zachtheid en precisie vraagt. Die balans blijft me inspireren.

Met de steun van mijn leraar en man koos ik voor een voltijds atelier in keramiek. Mijn werk beweegt zich tussen functioneel en artistiek, met een voortdurende focus op vorm en techniek.